بنام پروردگار قادر و بیهمتا
ضرورت بازنگری تعطیلات رسمی کشور
در سال همت مضاعف وکار مضاعف
هر چند کار مضاعف تنها با کاهش تعطیلات رسمی برآورده نمیشود لکن زیاد بودن تعطیلات رسمی کشور و اثرات سوء آن بر روند امور کشور مورد اتفاق همه کارشناسان و دلسوزان کشور است و رهبر معظم انقلاب نیز بر این امر صحه گذاشته و خواستار بررسی این موضوع شدهاند. در آموزههای دین مبین نیز توصیههای فراوانی به کار، و کوشش برای آبادانی زمین شده است و رفتار و سیره معصومین (ع) بر ارزش والای کار و تلاش تصریح میکند به طوری که در قرآن مجید تنها موردی که سفارش به ترک کار و جهد شده است مربوط به شرکت در نماز جمعه میباشد و حتی به انسانها توصیه شده که بعد از نماز جمعه نیز به دنبال کسب فضل الهی در زمین پراکنده شوند.
در تقویم رسمی کشور، هر سال ۲۵ روز تعطیل رسمی (شامل ۱۵ روز مناسبتهای مذهبی و ۱۰ روز مناسبتهای ملی) و حدود ۵۲ روز جمعه ثبت شده است. بدین ترتیب با احتساب روزهای پنجشنبه و مرخصی استحقاقی کارمندان و کارگران، کار و تولید و خدمترسانی تقریبا در ۱۵۰ روز از سال متوقف میشود!
این تعداد تعطیلی غیراستاندارد، بسیار بالاتر از کشورهای توسعهیافته و حتی کشورهای منطقه است و بدیهی است در رقابت با دیگر کشورها، به همین نسبت در کار و تولید و پیشرفت و ارتباطات بینالمللی عقب خواهیم ماند.
تعطیلات زیاد و غیر ضروری موجب قطع شدن روند تولید و کار و اخلال در روند جاری امور کشور شده و علاوه بر کاهش بهرهوری نیروی انسانی و سرمایه، باعث نزول تولید در بنگاههای کوچک و متوسط و افزایش قیمت تمام شده محصولات و خدمات میشود.
همچنین تعطیلات زیاد و غیر ضروری سبب عقب افتادگی در کارها، کند شدن امور و طولانی شدن زمان بهرهبرداری از پروژههای مختلف علمی- تحقیقاتی و تولیدی-صنعتی گردیده و در نتیجه زیانهای اجتماعی و اقتصادی فراوانی به کشور تحمیل میکند که مغایر سیاستهای توسعهگرایانه نظام است.
فراموش نکنیم که تعطیلات رسمی، نوعی هزینه نمودن از اعتبارات عمومی نیز میباشد زیرا در ایام تعطیلی، حقوقی به کلیه حقوقبگیران اختصاص مییابد که در مقابل آن کاری انجام نمیدهند و این در حالی است که این امتیاز به دیگر آحاد و اصناف جامعه خصوصا به کارگران روزمزد تعلق نمیگیرد و به علاوه نوعی تصرف در اموال بخش غیر دولتی است که باید در ازاء کاری که انجام نشده است حقوق پرداخت نمایند.
آثار و فشارهای مخرب ناشی از این امر شاید در دستگاهها و شرکتهای دولتی چندان بارز نباشد اما در بخش خصوصی کاملا مشهود است زیرا در شرایطی که این بنگاهها حدود ۷ ماه از ۱۲ ماه سال را فعال هستند، باید دستمزد ۱۲ ماهه پرداخت کنند. این عامل به تنهایی میتواند اثری بسیار کاهنده روی بهرهوری داشته و هزینههای تولید و قیمت تمام شده را بسیار بالا ببرد؛ در نتیجه تولیدکننده داخلی، حتی از عهده رقابت با کالاهای کمکیفیت خارجی نیز بر نمیآید. طبق برخی محاسبات غیر رسمی و تأیید نشده، در صورت کاهش تنها پنج روز از تعطیلات رسمی کشور بیش از ۷۰۰ میلیارد تومان از هزینههای دستمزدی که بابت روزهای تعطیل رسمی به اقتصاد مملکت تحمیل میشود کاسته خواهد شد.
ناگفته نماند که تعیین تعطیلات رسمی از سوی دولت به عنوان امری حاکمیتی در همه کشورها مرسوم است لکن با توجه به موارد مذکور تنها باید به ضرورتها اکتفا شود.
همچنین فراموش نشود که همواره در کنار تعطیلات رسمی، تعطیلات غیر رسمی نیز وجود دارد! همواره در ایام ابتدای سال تا ۱۲ و ۱۳ فروردین، بسیاری از کارمندان در مرخصی بسر میبرند (۱۴ یا ۱۵ روز!) و در طول سال نیز، به تناسب قرار گرفتن تعطیلات رسمی در کنار ایام آخر هفته یا دیگر تعطیلیها، شاهد تعطیلی چند روزهی روند کار و تولید و خدمت هستیم! همچنین در روزهای قبل و بعد از تعطیلات نیز شاهد افزایش معنادار ترک زودهنگام، تاخیرها و غیبتها هستیم و عملا بازدهی مورد انتظار وجود ندارد.
در مراکز آموزشی نیز وضعیت به همین منوال است و هر سال توافق پنهانی میان معلم و دانشآموزان و استاد و دانشجو برای آغاز زودهنگام تعطیلات نوروز شکل میگیرد و علیرغم اقدامات مسؤولان، متاسفانه دستورالعملها و بخشنامههای صادره نیز فاقد ضمانت اجرایی لازم و بازدارندگی کافی هستند.
از سوی دیگر، گرامیداشت و تعظیم یک روز مذهبی یا ملی در گرو تعطیلی آن نیست و معمولا به دلیل عدم مدیریت صحیح تعطیلات، هدف اصلی از تعطیلی غیر ضروری یک روز تاریخی یا مذهبی محقق نمیشود و متأسفانه فرصت بسیار عظیم برگزاری مراسمهای مذهبی و آیینهای ملی در ادارات و سازمانهای دولتی، مدارس و دانشگاهها، و صنایع دولتی و خصوصی از دست میرود در حالی که در این مراکز امکان گردآمدن عموم افراد جامعه و برگزاری مراسمهای باشکوهتر و مؤثرتر فرهنگی بیشتر است و در صورت تعطیل نکردن، فرصت عظیمی برای برگزاری مراسم، جشنها و برنامههای فرهنگی در سطوح مختلف حاصل میشود.
نکته قابل توجه اینکه برخی مطالعات و تحقیقات صورت گرفته حکایت از آن دارد که به رغم وجود روزهای تعطیل فراوان در ایران، بار کیفی این ایام برای مردم چندان نیست و اثرات دینی، فرهنگی و اجتماعی لازم را ندارد از همین روی هدف مورد نظر از تعطیل شدن مناسبتها برآورده نشده و تعطیلات به طور صحیح مدیریت نمیشوند.
بنا بر آنچه گفته شد ضرورت بررسی و بازنگری تعطیلات غیر قابل انکار است و لازم است تعصب و تصلب در برابر تغییر در تقویم کشور را کنار گذاشت و بار دیگر تعطیلات رسمی کشور را مورد تجدید نظر قرار داد.
به عنوان مثال هرچند روزهای ۱۲ فروردین، ۱۵ خرداد و ۲۹ اسفند دارای اهمیت ملی و تاریخی فوقالعاده هستند لکن دلیلی برای تعطیلی این روزها وجود ندارد چرا که مراسم و برنامهی سراسری خاصی که مستلزم تعطیلی رسمی باشد برای این روزها درنظر گرفته نشده است!
همچنین با تأکید مجدد بر این که «گرامیداشت و تعظیم یک روز مذهبی یا ملی در گرو تعطیلی آن نیست» و با یادآوری آیات سورهی مبارکه جمعه، میتوان از تعطیل کردن مبعث رسول اکرم(ص)، میلاد امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) و شهادت امام جعفر صادق(ع) صرفنظر کرد و در عوض مراسمهای باشکوهی برای این روزها در ادارات و سازمانها و صنایع و دانشگاهها برگزار کرد و از این طریق معارف نهفته در این روزهای بزرگ مذهبی را به جامعه منتقل کرد. حتی میتوان کار در روزی مانند عید سعید قربان را با چند ساعت تأخیر آغاز کرد تا مؤمنان بتوانند در نماز این روز شرکت کنند.
روز ۱۳ فروردین نیز یکی دیگر از روزهایی است که میتوان تعطیلی بودن آن را لغو کرد چرا که معمولا مردم در طول سال بارها به دامن طبیعت میروند و دلیل محکمی برای تعطیل بودن «روز طبیعت» وجود ندارد. لازم به ذکر است که بنا به اظهارت مسؤولان سازمان محیط زیست کشور، بیشترین آسیب به طبیعت در طول سال مربوط در روز ۱۳ فروردین است!
به علاوه میتوان تعطیلات مدارس و دانشگاهها در ایام نوروز را به ۴ روز تقلیل داد و در عوض تعطیلات شناور زمستانی را برای مراکز آموزشی درنظر گرفت تا دولت بتواند با درنظر گرفتن مسایل مختلف (از جمله آب و هوا) این تعطیلات را اختصاص دهد. بدین ترتیب ضمن جلوگیری از تعطیلی ۱۴ الی ۱۵ روزه امور کشور، دانشآموزان و دانشجویان کمتر از فضای درس فاصله میگیرند و ایام بیشتری برای تدریس در اختیار معلمان و اساتید قرار میگیرد.
لازم به ذکر است که امام خامنهای (مدظله) نیز در خطبههای نماز جمعه ۱۷ فروردین ۸۱ با انتقاد از حجم تعطیلات رسمی کشور فرمودند: « یک تذکر هم در باب مسائل مربوط به فروردین عرض کنیم: اوّلاً این تعطیلات طولانی و بیدلیل، هیچ منطق عقلایی ندارد. وضع خوبی نیست که اوّلِ سال، روزهای متوالی - گاهی دو هفته و گاهی بیشتر - همه چرخهای فعّالیت در کشور از حرکت بیفتد. خلاف مقرّرات هم هست، طبق مقرّرات تعطیلیها محدود است. ما در ایّام سال، تعطیلی زیاد داریم که این به زیان کشور است. در بعضی از کشورهای دنیا، طبق فهرستی که مشاهده میکردم، همه تعطیلات رسمی در طول سال از پنج، شش روز تجاوز نمیکند. لکن ما تعطیلیهایمان بسیار زیاد است. علاوه بر آن هم عدّهای با بیتوجّهی و بیاعتنایی خود به کار، علم، تحصیل و به اشتغالات روزمرّه زندگی و کارهای اداری و سازندگی، بر این تعطیلات اضافه هم میکنند؛ آنهم در آغاز سال. بالاخره در اوّلِ سال، اوّلِ یک دوره جدید مالی و کاری است. توصیه مؤکدِ بنده این است که هم مسؤولین و هم آحاد مردم عزیزمان تصمیم بگیرند این تعطیلات را کم کنند. این همه تعطیلاتِ پیدرپی، زیانهایی به بار میآورد که هر چند در اوّل کار محسوس نیست، لکن نتایج آن برای همه زیانبار است.»
ایشان همچنین در ۱۶ فروردینماه سال جاری نیز مجددا بر این نکته تاکید کرده و فرمودند: «چقدر خوب است که دستگاههاى رسمى، کار خود را از همان اوان اتمام تعطیلات رسمى شروع کنند. … هرچه بتوانید فرهنگ کار و تلاش و حضور در عرصهى کار و سنگر کار را گسترش بدهید، خیلى خوب است؛ این به حرکت جامعه و نشاط جامعه کمک خواهد کرد.» و جالب اینجاست که مقام معظم رهبری، خود پیشتاز این عرصه هستند و همه ساله از روز اول سال دیدارها و بازدیدها و برنامههای رسمی و غیر رسمی خود را آغاز میکنند و در سال جاری نیز با افزایش حجم برنامهها و بازدیدها، شعار «همت مضاعف، کار مضاعف» را تحقق عینی بخشیدهاند.
بین ترتیب از دولت ولایتمدار و مجلس اصولگرا انتظار میرود که مطابق آموزههای دینی و در اجرای منویات رهبر معظم انقلاب، هر چه سریعتر اقدام به بررسی و تدوین لایحه یا طرح «کاهش تعطیلات رسمی کشور» نمایند تا هرچه بیشتر از فرصتها و ظرفیتهای کشور استفاده شده و زمینهی رشد و تعالی کشور بیش از پیش مهیا گردد.
البته تاکید میکنم که مشکل کشور ما فقط تعطیلات زیاد و غیر ضروری نیست بلکه نداشتن نگاه جدی به کار و شغل از دیگر معضلات موجود میباشد که میبایست با ارتقا «وجدان کاری و انضباط اجتماعی»، افزایش انگیزه کارکنان و برنامه ریزی برای افزایش بهرهوری و اثربخشی در ساعات کار، موجبات رونق و رواج تلاش و تکاپو و افزایش تولید و خدمترسانی را فراهم ساخت.
ناگفته پیداست که کاهش تعطیلات رسمی کشور نیاز به شجاعت و همت مضاعف دارد اما امکانپذیر است و تعطیلات غیر ضروری اموری نیستند که نتوان از آنها عدول کرد!
والسلام علی من اتبع الهدی
محمد مهدی پوینده.
دنبالکها:
همین مطلب در الف
خرداد ۲۴م, ۱۳۸۹ at ۲۰:۰۵
سلام
بسیار تحلیل خوبی بود. فقط ۱ نکته:
به نظر من؛ زیان اقتصادی زیاد مهم نیست، مهم تر این است که فرهنگ تنبلی در جامعه نهادینه می شود ، آن هم به نام دین.
حال آن که نسل جدید ما باید فرهنک کار را بیاموزد. اثر فرهنکی و اجتماعی این تعطیلات ویران کننده است!!!
غیر عاشورا؛ ما چه دلیلی داریم که با کار نکردن به امام داریم احترام می کنیم؟
آیا این القای نوعی تنبلی دینی نمی کند؟
خرداد ۲۴م, ۱۳۸۹ at ۲۳:۱۱
با سلام.
پیشنهاد شما شاید در ابتدای امر مفید و مؤثر به نظر برسد اما ذکر دو نکته ضروری است. اول اینکه برگزاری مراسم بزرگداشت یک مناسبت در ادارات با توجه به روحیات بسیاری از کارکنان، وقت کل روز کاری را پر می کند!
دوم اینکه به نظر می رسد مقاومت در برابر چنین ایده ای از طرف هم مذهبی ها هم ملی ها زیاد باشد!
خرداد ۲۴م, ۱۳۸۹ at ۲۳:۵۸
سلام
واقعا متاسفم که شما هم کورکورانه حرف عده ای را بدون فکر تکرار می کنید
اولا که تعطیلات رسمی ایران بسیار کمتر از کشورهای دیگر و مخصوصا کشورهای پیشرفته است
ببینید، اولا به غیر از تهران در هیچ شهر دیگری از ایران پنج شنبه ها تعطیل نیست تازه در تهران هم فقط بعضی از شرکت ها این روز را تعطیل اعلام کرده اند
خب، ۲۵ روز تعطیل رسمی در کشور به علاوه ۵۲ جمعه سر جمع می شود ۷۷ روز
مرخصی سالانه کارمندان هم که ۲۶ روز می باشد، که معمولا برای دریافت پول آن اغلب کارمندان از این مرخصی استفاده نکرده و بر سر کار حاضر می شوند بر فرض هم که تمام آن را استفاده کنند این مرخصی چون به صورت دسته جمعی نیست به هیچ وجه مخل کار کل کشور نخواهد شد. تو را به خدا دقت کنید. من نمی دانم این ۱۵۰ روز را از کجا آورده اید!
در کشورهای صنعتی، شنبه و یکشنبه تعطیل آخر هفته است، ۲۰ روز هم تعطیل رسمی در تقویم دارند که جمع اینها می شود ۱۲۴ روز یعنی ۴۷ روز بیشتر از ایران، و تازه ۲۶ روز هم مرخصی سالانه دارند که به حساب نیاورده ایم، یعنی حتی اگر این ۲۶ روز را هم حساب نکنیم، باز هم ۱۲۴ از ۱۰۳ (۷۷+۲۶) روز تعطیلی ما کمتر است. تو را به خدا دقت کنید، باز هم می گویم این ۱۵۰ روز را از کجا آورده اید؟
با این حساب می بینید که این حرف که تعطیلات ما زیاد است حرف بیهوده ای می باشد.
دلیل اصلی ضعف و عقب ماندگی ایران، ضعف مدیریت در سطح کلان و خرده، در کار به خصوص در ادارات دولتی مخصوصا بانک ها و موسسات مالی می باشد.
لطفاً این قدر بدون فکر مطلب ننویسید
به امید هدایت همه ما
با تشکر
پاسخ محمد مهدی پوینده:
قضاوت درباره این نظر را به خوانندگان عزیز می سپارم.
خرداد ۲۵م, ۱۳۸۹ at ۰۳:۲۷
سلام
آقا خدا وکیلی با کاهش تعطیلات چقدر حجم کاری افزایش پیدا میکنه؟
یعنی واقعا تو حجم کاری مفید تاثیری داره؟
مردم ما که چه تعطیل باشن چه نباشن کار مفیدشون صفرهفقط تعطیلی باعث میشه که پولشون خیلی حرام نشه همین.
خرداد ۲۵م, ۱۳۸۹ at ۰۷:۴۱
سلام
به ما سر بزنید و همکاری کنید، به هر نحوی که می توانید…
کتابخانه ایست با نگاهی جهانی با وسعتی همگانی!!!
http://k-d-g.blogfa.com
خرداد ۲۵م, ۱۳۸۹ at ۱۶:۴۵
با سلام،
اگر تاریخ کشورمان را مرور کنیم در نقاط روشن و پویای آن کار ارزش و لذت زندگی بوده و ساختن و رشد کردن در فرهنگ عامه ارزش بوده.
چند قرن اخیر فرهنگ غلط تنبلی برابر خوش گذرانی و کار برابر زحمت و رنج موجب شده موتور حرکت رو به جلو و سازندگی کشور ضعیف باشد. پس ریشه گریز از کار و تلاش فرهنگی بوده و بهانه است که برای بزرگداشت شخصیتی کار تعلیل می شود. کار هم حجم دارد هم کیفیت. همت مضاعف ناظر به افزایش حجم کار و هم کیفیت آن است. و هوشمند مدیریت کردن تعداد روزهای تعطیلی که هم ملی و هم مذهبی هستند موجب افزایش حجم کار دولتی ها می شودو معمولا بخش خصوصی هم تبعیت می کند. و همان شجاعت و انصاف در مجلسیان را می طلبد که قانونی وضع کنند.
ژاپن هم بعد از جنگ جهانی ساعات کار را از ۸ ساعت به ۱۲ ساعت ارتقا داد البته کیفیت کار مهم تر است و آنها این را هم دارند.
رضایت کارگر و کارمند و مهندسان نیز در ازای انجام کار باید منطقی شود و سیستم ها چابک و سودده هوشمندانه وارد بازارهای منطقه و داخلی شوند تا درآمد ها هم بالا رود. پس یک سلسله اقدام فرهنگ سازی-قانونی و اقتصادی-سیاسی موجب توافق و شور و شوق کار مضاعف و همت مضاعف در این مقطع تاریخی کشورمان می شود.
عدم وجود عدالت در گردش مالی اعتبارات حکومتی و بانک ها و امتیازات مشخص برای برخی جهت واردات ارزان چینی هم مجب سرخوردگی تولید و مدیران می شود. کلا کشور ما مشکل عدالت و پاکی و قاطعیت مدیران میانی را دارد و نباید نا امید شد و کم کم ایرادها را همگانی کرد و فشار عمومی آورد تا این رانت خواریها در مدیران میانی و اطرافیانشان گناه بسیار بزرگ و تبعات قانونی شدید داشته باشد در کنار فرهنگ سازی پاکی و تلاش و عدالت و محبت و امید و مطالعه و تحقیق…
درگاه زیبایی هم دارید.
پاسخ محمد مهدی پوینده:
داوود جان سلام، ممنون از توجه شما
خرداد ۲۵م, ۱۳۸۹ at ۱۷:۱۳
وز ۱۳ فروردین نیز یکی دیگر از روزهایی است که میتوان تعطیلی بودن آن را لغو کرد !
این احمدی نژادیا همشون مثل رییس جمهورشون یه چیزیشون میشه !
خرداد ۲۵م, ۱۳۸۹ at ۱۸:۲۷
سلام برادر پوینده بنده معتقد به این هستم که باید تعطیلات رسمی کشور کمتر شود اما اگر نیک به قضیه نگاه میکنیم بیشتر تعطیلات به خاطر عقاید ناب شیعه است.
پاسخ محمد مهدی پوینده:
سلام برادر، یک اشکال در فرمایش شما هست که در متن یادداشت هم به آن اشاره کرده ام. گرامیداشت روزهای مذهبی و ملی الزاما منوط به تعطیلی این روزها نیست مگر روزهایی مثل عید فطر یا ۲۲ بهمن یا عید غدیر که مراسم خاصی برای این روزها پیش بینی شده است
خرداد ۲۶م, ۱۳۸۹ at ۰۱:۲۷
فقط خواستم یک جمله کوتاه عرض کنم.
با مدیریت کنونی، هر چه تعطیلات بیشتر باشد، بازده در کشور بیشتر خواهد بود، چون اسراف کمتراست.
خرداد ۲۶م, ۱۳۸۹ at ۱۶:۴۳
سلام
من همنظرم این است که تعطیلات زیاد است
اما در دیگر کشورها هم این تعطیلات در همین حد و حدود وجود دارد و گریز ناپذیر اما اگر بشود این تعطیلات را برنامه ریزی نمود که کاهش یابد مسلم تاثیر مثبت خواهد داشت
اما منظور از کار مضاعف این نیست که همین تعطیلات کاهش پیدا نماید بلکه باید بهرهوری را نیز افزایش داد
در مورد تعطیلات بی برنامه ۱۲ فروردین یا ۱۵ خرداد و… تا حدودی اغراق شده است بلکه برایش بخصوص ۱۵ خرداد برنامه وجود دارد.
اما حذف ۱۳ بعنوان روز طبیعت امکان ندارد چون در بین ایرانیان از باستان وجود دارد و خود این پناه بردن اجباری به طبیعت خواص مختلفی دارد که از زیانهای آن که با برنامه ریزی و فرهنگسازی قابل رفع است بسیار بیشتر است
اگر بخواهیم جای دیگری این رفتن به طبیعت را برای مردم فراهم آوریم قادر نیستیم
امروزه مردم بخصوص با آپارتمان نشینی نیاز به طبیعت و با هم بودن دارند که بتوانند به حیات خود ادامه دهند
تنها تعطیلاتی که مورد بحث زیادی در جامعه است که باز خیال کنم غیر قابل حذف که در دیگر جاها نیز دیده میشود تطیلات دانش آموزان و دستگاه آموزش کشور در تابستان است
که آنهم کنکور به ضد تعطیلات تبدیل نموده است
من فکر کنم استراحت بین کار در هفته یک انرژی ایجاد میکند بخصوص برای کار مغز که بتواند کارهایش را مرتب و بهسازی کند
……… در آخر مایل به تبادل لینک میباشم اگر موافق اطلاع بده
آج در خدمت شماست
یا حق
پاسخ محمد مهدی پوینده:
ضمن تشکر از شما دوست عزیز
در یادداشت اشاره کردهام که متاسفانه در کشور ما تعطیلات به طور صحیح مدیریت نمیشود. همچنین بر این مطلب هم تاکید کردهام که «مشکل کشور ما فقط تعطیلات زیاد و غیر ضروری نیست …» ولی قطعا یکی از مشکلات ما همین تعطیلات زیاد است و مشکل دیگر کشور هم تعصب و تصلب در برابر تغییر تقویم رسمی کشور که متاسفانه اکثر مردم و مسوولان و حتی شما دوست عزیز گرفتار آن هستید.
بیایید باور کنیم که «گرامیداشت و تعظیم یک روز مذهبی یا ملی در گرو تعطیلی آن نیست».
خرداد ۲۶م, ۱۳۸۹ at ۲۱:۲۳
با عرض سلام و خسته نباشید در جامعه امروزی باب اظهار نظر و عقیده باز است اما شما که خود را به مفهوم انتظار متصل میدانید باید نگران بازتاب ها و نتایج مطالب خود باشید آیا کارکرد مفید ۱۵ دقیقه ای برای کارمند دولت قابل بحث نیست ؟آیا توهین و جسارت های فراوان به ارباب رجوع قابل بحث نیست ؟بنظر شما سال چند روزه باشد و ماه ها چند روزه باشد و هفته ها چند روزه باشد و روزها چند ساعته باشد و ساعات کار چند ساعته باشد که افراد با ۸ ساعت کار در روز یا ۴۸ ساعت کار در هفته (البته کار خالص و سالم و مفید ) لقمه و نان حلال برای خود و زن و بچه هایشان ببرند ؟این را اول حل کنید . آیا به استناد اینکه حقوق تکافوی هزینه ها را نمیدهد باید از اصل کار دزدید ؟تمام تعطیلات ملی را حذف کنید بحثی نیست اما سوال من اینست که اگر یکی از نزدیکان شما خدای نکرده به رحمت ایزدی بپیوندد کار و اداره خود را تعطیل نمیکنید ؟آیا این همه توهین و دوری از دین و اماما ن که نتیجه اش را میبینید مثل ظلم فساد فحشا دروغ غیبت تهمت قتل جنایت گرانی بدبختی طلاق زنا خیانت و…. کافی نیست ؟
پاسخ محمد مهدی پوینده:
همانطور که در پاسخ دیگر دوستان نیز عرض کردم در این یادداشت «تعطیلات زیاد و غیر ضروری کشور» مورد بررسی قرار گرفته است و دیگر ضعفها و مشکلات نظام اداری کشور را باید در جای خود مورد بحث و بررسی قرار داد.